Wie het kantoor van De Rode Bank op het industrieterrein in Raalte van buiten ziet, verwacht misschien niet wat er binnen schuilgaat. Maar eenmaal binnen valt alles op zijn plek: warm, open en met oog voor detail ingericht. Precies zoals Audrey Jansen zelf is. En precies zoals haar bedrijf voelt.
Van onderwijsdroom naar eigen koers
Als jonge vrouw dacht Audrey dat haar toekomst in de gehandicaptenzorg lag. Maar na een stage kwam ze er al snel achter dat dit niet bij haar paste. Ook de opleiding SPH gaf haar niet de energie waar ze naar zocht. Het voelde alsof de focus minder lag op het vak en meer op persoonlijke processen.
Na een jaar maakte ze de overstap naar de PABO. Daar moest ze even haar draai vinden, maar in het tweede jaar viel alles op zijn plek. Het werken met kinderen gaf haar energie. Van 1999 tot 2007 stond ze voor de klas, van kleuters tot groep 8. Juist die afwisseling vond ze mooi.
Ze hield ervan om buiten de vaste methodes te denken. Niet strak het boek volgen, maar kijken naar wat een kind nodig heeft. Een veilige omgeving creëren waarin kinderen zich kunnen ontwikkelen én met plezier naar school gaan — dat was haar drijfveer.
Vanaf 2003/2004 combineerde ze het lesgeven met de rol van intern begeleider, waarbij ze verantwoordelijk was voor de ondersteuning van leerlingen en leerkrachten bij leer- en ontwikkelvraagstukken. Die extra verdieping gaf haar nog meer inzicht in hoe belangrijk een goede basis is voor elk kind.
Het gemis van een doorgaande lijn
In 2007 werd Audrey adjunct-directeur op een school in Raalte, naast haar rol als intern begeleider. Hoewel ze het lesgeven soms miste, vond ze nieuwe uitdaging in het begeleiden van het onderwijs op een breder niveau.
Toch begon er iets te knagen. Toen ze nieuwe kleuters op school kreeg, viel het haar op hoe weinig informatie er was over de periode daarvoor. Wat had een kind meegemaakt op het kinderdagverblijf of de BSO? Welke ontwikkeling had het doorgemaakt?
Er miste een doorgaande lijn. En dus ging ze zelf op zoek naar een oplossing.
De geboorte van De Rode Bank
Na gesprekken met directies kreeg Audrey de kans om haar idee vorm te geven: een eigen kinderdagverblijf en BSO, direct verbonden aan de school. Het pand naast de school werd de eerste locatie — een oud Rabobankgebouw, gebouwd met rode stenen en in de volksmond bekend als “de rode bank”.
Vanaf de start voelde Audrey dat dit klopte. De energie, de mensen, de visie — alles viel samen. Ze kreeg de juiste mensen op de juiste plek en De Rode Bank begon te groeien.
Groei met visie en lef
Tussen 2011 en 2018 maakte De Rode Bank een enorme ontwikkeling door. In eerste instantie combineerde Audrey haar bedrijf nog met een functie als directeur in Zwolle, drie dagen per week. Maar na een aantal jaren besloot ze volledig voor haar eigen onderneming te gaan.
Een keuze die goed uitpakte.
Inmiddels werken er 53 mensen bij De Rode Bank en zijn er vijf vestigingen met kinderdagverblijven en BSO’s. En de groei stopt niet. Sinds 2020 heeft het bedrijf een duidelijke professionaliseringsslag gemaakt en blijft Audrey continu doorontwikkelen.
Zo worden er nu talent-BSO’s opgezet, waar kinderen zich verder kunnen ontwikkelen in bijvoorbeeld sport, techniek of muziek. Ook wordt er gewerkt aan een zwembso: je zwemdiploma halen terwijl je op de BSO zit. “Dat is echt een win-win voor ouders, kinderen en de zwemschool.”
Golf als uitlaatklep
Golf stond lange tijd niet op Audrey’s radar. Ze had er een duidelijk beeld bij: een sport voor oudere mensen, een beetje elitair en vooral iets voor later.
Maar toen haar knieën haar belemmerden in hardlopen en handballen, ging ze toch op zoek naar iets nieuws. Via een clinic bij Rhoda Raalte kwam ze in aanraking met golf — en was meteen verkocht.
Niet eens per se door het spel zelf, maar door alles eromheen. Buiten zijn, de rust, de focus op het moment. “Mijn hoofd wordt er leeg van. Het is echt een uitlaatklep.”
Samen met haar man Harold begon ze op de Lochemse golfclub, en een paar jaar geleden maakten ze de overstap naar Hooge Graven. Eerst op de par 3-baan, inmiddels allebei volwaardig lid van de grote baan.
Waar Harold zich meer richt op het spel, geniet Audrey vooral van de rust en de omgeving. “Ik ben wel een mooi-weer golfer,” zegt ze lachend. “Met regen krijg je mij de baan niet op.”
Verbinding op en naast de baan
Ook binnen de businessclub voelt Audrey zich op haar plek. Niet vanwege de competitie, maar juist vanwege de ontmoetingen.
“Je treft zoveel verschillende mensen. Het gaat voor mij niet om het zakendoen, maar om de gezelligheid en de verbinding.”
In juli komt ze met een groep geïnteresseerde collega’s naar Hooge Graven voor een clinic. Wie weet wie er nog meer wordt gegrepen door het golfvirus.