Als ik de Boslaan in Balkbrug inrijd, zie ik een verscheidenheid aan voortuinen voorbij komen. Eenmaal bij het huis van Maik valt het wel op: in het huis dat bij deze voortuin hoort, woont een hovenier!
Van de Randstad naar omgeving Ommen
2,5 jaar geleden verhuisden Maik Veldman en zijn vrouw van Veenendaal naar Balkbrug, terug naar waar de familie woont. “Ik ga nooit meer terug. Het is hier heerlijk, de rust en de ruimte bevallen ons enorm goed.” Daarnaast is de familie in de buurt ook wel heel makkelijk, als er bijvoorbeeld een oppas nodig is voor hun 7 maanden oude zoontje Loyd.
In de jaren voordat Maik naar de omgeving van Ommen verhuisde, woonde en werkte hij in verschillende steden in de Randstad. Hij was 6 jaar in dienst bij een hoveniersbedrijf, dat zich vooral richtte op aanleg en onderhoud.
Toen zijn vrouw Anne-Wil met een studie begon, bedacht de hovenier dat hij eigenlijk ook weer de schoolbanken in wilde. In 2020 begon hij aan zijn studie tuin- en landschapsinrichting in Velp. “Ik merkte dat ik meer wilde dan alleen in loondienst tuinen aanleggen en onderhouden. Deze studie maakte dat ik een allround hovenier kon worden, omdat ik nu ook leerde om tuinen te ontwerpen.”
In Veenendaal begon Maik als ZZP’er zijn bedrijf “Veldman Hoveniers”. “De eerste opdrachten kreeg ik door mond-tot-mondreclame. Ik stond ook op een aantal offertesites voor hovenierswerk. Zo begon het te rollen.”
Toen corona kwam, hield Maik rekening met het ergste, maar deze periode bleek juist in de hovenierssector een gouden tijd. “Iedereen zat thuis en begon zich te storen aan hun tuin. De aanvragen stroomden binnen. Op een gegeven moment ging ik in verschillende straten van tuin naar tuin met het aanleggen van de tuin.”
Opnieuw starten in Balkbrug
Toen Maik verhuisde naar Balkbrug, had hij nog veel klanten in Veenendaal. Omdat hij in onze omgeving zijn klantenportfolio nog moest opbouwen, reed hij in het eerste jaar nog veel op en neer. “Doordat ik bleef werken in midden-Nederland, bleef ik daar ook constant nieuwe aanvragen voor het ontwerpen, aanleggen en onderhouden van tuinen krijgen. Uiteraard was het heel fijn om te merken dat mensen mijn diensten graag wilden gebruiken, maar het dagelijks op en neer rijden was niet de reden waarom we naar Balkbrug waren verhuisd.”
Langzaam stopte Maik daarom met het werken in de Randstad en begon hij steeds meer aandacht te besteden aan het opbouwen van een nieuwe klantenkring in Balkbrug en omgeving. “Dat viel best tegen. In Veenendaal kreeg ik veel nieuwe klanten door mond-tot-mondreclame, maar je kan je voorstellen dat ik daar in mijn nieuwe woonplaats niet zoveel meer aan had. Ik moest echt weer opnieuw beginnen.” Maar Maik kan zich goed onderscheiden van de andere hoveniers uit de omgeving, waardoor hij hier ook nieuwe klanten leerde kennen. “Ik bied een all-in pakket als klanten dat willen, dat zie je niet overal. Ik kan de tuin voor je ontwerpen, aanleggen en daarna ook onderhouden. Hierdoor heb je als klant constant contact met één persoon, wat veel klanten erg waarderen.”
Als hovenier op de grasmat van de golfbaan
Toen Maik nog geen week naar Balkbrug verhuisd was, nam zijn schoonvader Antoine hem al mee naar de driving range van onze golfclub. “Ik had echt direct de smaak te pakken. Laten we zeggen dat ik meteen besmet werd door het golfvirus.”
En inderdaad, vanaf dat moment was Maik niet meer van de golfbaan af te slaan. Hij haalde direct zijn baanpermissie en heel vlot daarna ook zijn handicap.
2 jaar geleden voegde hij zich ook bij de businessclub. “Als de agenda van de businessclub uitkomt, schrijf ik direct alles in mijn eigen planning. Ik plan echt om die activiteiten heen, want het zijn super leuke dagen.”
Ook op zakelijk gebied legt de businessclub Maik geen windeieren: “Ik heb nu ook een eerste klant verkregen doordat ik bij deze club ben aangesloten. Dat is wel een mooi extraatje.”
Hoewel Maik veel verstand heeft van gras, onderhoud en tuinontwerp, is hij daar maar weinig mee bezig als hij op de golfbaan loopt. “Of ik anders naar golfbanen kijk omdat ik hovenier ben? Oeh, goede vraag eigenlijk, daar heb ik nooit bij stilgestaan. Ik denk dat ik wel anders naar het onderhoudsniveau kijk, maar wellicht is dat ook omdat ik echt verknocht ben aan de sport.”
Als we afscheid van elkaar nemen, overhandig ik Maik zijn “voorpret-pakket” voor Durbuy, waar we een week later heen gaan met de businessclub. “Oeh een Belgisch biertje, dat lust ik wel! Ik kijk enorm uit naar de buitenlandtrip. Ik was vorig jaar ook mee en wist direct: als dit er volgend jaar weer is, ben ik weer van de partij!” En dat bleek, Maik was de eerste inschrijving van dit jaar.